Sunday, August 31, 2025

Καλοκαίρι 2025

 Μπαλκόνι, κρασιά με φίλους/ Τα σώψυχά μας, που δεν έχουν εποχή.

Vanilia από Cilia Katrali & Monsieur Minimal/ Αστικοί ήχοι.

Βόλτες, Πύλη Αμμοχώστους/ "Στες Κορούες" για κρασί και τσίμπημα, κουβέντες της προκοπής, λίγο φλέρτ έτσι για να μην χαθεί το σπορ.

Παράσταση Χορού, Αρχοντικό Αξιοθέας/ Παναγιώτης Τοφή, αισθαντικός, ειλικρινής, όμορφη ενέργεια.

"ζ - η - θ, ο Ξένος" του Μαρμαρινού, Κούριο / Καλοκαίρι χωρίς αρχαίο θέατρο με τους ήχους της θάλασσας πίσω δεν γίνεται. Καταπληκτικός "Οδυσσέας".

Πυρκαγιές Κρασοχώρια Λεμεσού/ Λύπη βαθιά. Οδήγησα 2 φορές προς τα πάνω, πιάστηκε η καρδιά μου.

And Just Like That/ Βλέπεται με πολλή προσπάθεια. Κρίμα.

Hostage/ Βρετανική τηλεόραση, ναι!

Σινεμά, με κλιματστικό/ The Fantastic Four. Γιατι αν δεν δεις Marvel το καλοκαίρι, τότε τί κάνεις; 

Σινεμά με κλιματιστικού Vs Θερινό/Νίκησε το κλιματιστικό. The Roses. Cumberbatch και Colman, ε, ναι!

Mint Bar, Hilton Λευκωσίας/ Κάπου 2 τύποι, απολάμβαναν ένα βράδυ του Ιούλη, Dry Martini και αμπελοφιλοσοφούσαν. Μια μικρή, σνομπ στιγμή. Μου θύμισε στιγμές Αθήνας ή μάλλον ένα αίσθημα "εκλεκτική στην Αθήνα".

Σπίτι, κάπου στο κέντρο Λευκωσίας/ Ακινησία, ξάπλα, σκέψεις για τα μελλοντικά σχέδια που πλησιάζουν πολύ γρήγορα. Καιρός για αποφάσεις για ένα νέο, μεγάλο κεφάλαιο. Από την άλλη...το είχα ξαναγράψει, δεν έχω όνειρα για κάτι. Στα επαγγελματικά το ψάχνω, στα υπόλοιπα, τρεις τελείες.

Μπίρες/ craft, χωρίς αλκοόλ, σε τενεκεδάκι, σε μπουκάλι, draught. Σε μπαλκόνια, σε ταβέρνες, σε παραλίες, σε μπιραρίες.

Αφόρητη ζέστη, κέντρο Λευκωσίας/ Ένα ολόκληρο καλοκαίρι στην πόλη με δύο ολιγοήμερα διαλείμματα στον Πρωταρά. Δεν συνιστάται. Ρίσκο. Σκέψεις πολλές και αναθεωρήσεις φιλιών. 

27 Αυγούστου, μεσημέρι μπροστά από το pc/ "The heart asks pleasure first". Γιατί τελικά, αν όχι αυτό, τότε προς τί;

Δύο ταξίδια το Φθινόπωρο/Αντί να χαίρομαι, αγχώνομαι για τις δουλειές μου και ότι θα λείψω από το σπίτι μου. Δεν με αναγνωρίζω τα τελευταία χρόνια.

΄Ολα στο φως/ Σου έχει τύχει να υπάρχουν κάποιες μέρες, βδομάδες, μήνες που να έχεις σκεφτεί τα πάντα, να έχεις κάνει φύλλο και φτερό όλες σου τις σκέψεις, φοβίες και πεποιθήσεις;

Πώς έρχεται η χαρά;/ Αν είχα απάντηση...εσύ έχεις;

Τελευταία μέρα του καλοκαιριού/ Δεν ξέρω πως να χαρακτηρίσω το φετινό καλοκαίρι. Είχε τα καλά του και τα κακά του, τα φωτεινά και τα σκοτεινά του. Ένα παράξενο καλοκαίρι πάραυτα. Όμως η αλήθεια είναι πως ξέρω πως τα πράγματα είχαν όπως είχαν, απλά εγώ ήμουν τόσο πολύ αλλιώς.

Για να δούμε πως θα είναι αυτό το Φθινόπωρο. 

No comments:

Post a Comment