Dreams on Fire

Καλή χρονιά αγαπημένοι μου! το 12 να ειναι τέλειο!

Λένε πως οι πρώτες ώρες του νέου χρόνου είναι ενδεικτικές για το πως θα εξελιχθούν οι επόμενοι δώδεκα μήνες. Οι πρώτες στιγμές του '11...χμ ήταν ήσυχες, ήρεμες. Ηταν cosy.

Το πρώτο μισο '11 ήταν κάπως έτσι. Χωρίς ιδιαίτερες διακυμάνσεις. Μάλλον το είχα ανάγκη.

Από το καλοκαίρι και μετά όμως κάτι έγινε. Νομίζω αποφάσισε ο Θεός να με υποχρεώσει να κλείσω κύκλους και να αρχίσω άλλες ιστορίες. Βέβαια, τις περισσότερες φορές ήμουν σίγουρη πως με δούλευε κανονικότατα με τα πράγματα που μου συνέβαιναν.

Το καλοκαίρι λοιπόν. Ήταν δύσκολο. Ήταν επίπονο. Ήταν παράξενο. Ήθελα να κλείσω τα μάτια μου σε πολλά πράγματα αλλα δεν μπορούσα.

Το καλοκαίρι έκανα το μεγάλο μου ταξίδι. Ασία! Άλλος κόσμος. Άλλη ενέργεια. Άλλη ηρεμία. Εγώ αλλιώς. Εγώ χαμογελαστή. Ήθελα κι άλλο, ήθελα να το ζήσω κι άλλο, ήθελα να ξεβολευτώ κι άλλο. Λες να τα καταφέρω φέτος;

Και μετά μπήκε κόσμος στη ζωή μου. Εγώ, πιο ανοικτή πια, άφησα ανθρώπους να έρθουν. Πήγα και εγώ πιο κοντά. Μερικοί έμειναν, άλλοι τελικά δεν έκατσαν πολύ. Κάποτε νιώθω πως υπάρχει κάτι που με προστατεύει. Γιατί δεν μπορώ να εξηγήσω πως κάποια πράγματα και κάποιες σχέσεις έκαναν τον κύκλο τους στο σωστό χρόνο. Μπορεί να πόνεσα, μπορεί πολλές φορές να σκεφτόμουν "what the fuck?", αλλά νιώθω πως μακροπρόθεσμα γίνονται όλα για έναν καλό λόγο. Αλήθεια, το πιστεύω αυτό.

Τόσο πολύ πήρε φόρα το '11 που μέχρι και την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, συνέβαιναν τρελλα ανοίγματα και κλεισίματα κύκλων με απίστευτη ταχύτητα. Είχα δε φτάσει σε σημείο που δεν μπορούσα να επεξεργαστώ άλλα νέα δεδομένα.

Έτσι όταν έφυγε το '11, αποφάσισα να στρώσω κόκκινο χαλί για το '12.

Φόρεσα τα καλά μου, έβαλα το πιο ωραίο μου άρωμα και πήγα σε ένα πάρτι με υπέροχο κόσμο. Για να ζήσω τις πρώτες ώρες του '12 και για να τις καθορίσω.

Χόρεψα πολύ, γέλασα πολύ, ήπια πολύ. Όλα πολύ.

Για να δούμε πως θα εξελιχθεί αυτή η χρονιά.