Tuesday, May 07, 2013

Ω, τι κόσμος!

Πέρασε και το Πάσχα, ούτε που το κατάλαβα.
Ε βέβαια, άμα δουλεύεις...

Πήγαμε και παραλία. Όχι, δεν κολυμπήσαμε, πήραμε λίγο χρωματάκι, έτσι για να φύγει το άσπρο του χειμώνα. Ωραία ήταν στο Nissi Beach. Είχα να πάω χρόνια και μάλλον θα κάνω άλλα τόσα να ξαναπάω.

Τσακώθηκα και με τη μάνα μου, κλασικά πράγματα δηλαδή. Καταντάνε κουραστικοί αυτοί οι άνθρωποι που από μια ηλικία και μετά εναποθέτουν όλες τους τις ελπίδες στη θρησκεία. Στην εκκλησία, στους πνευματικούς, γεμίζουν τον τόπο εικόνες, διαβάζουν βιβλία. Αν ήταν με τα gadgets που γίνεσαι καλός και ήρεμος άνθρωπος...

Τι άλλο;
Λοιπόν, το σκεφτόμουν τις προάλλες. Ένας από τους σοβαρούς λόγους που ξανάνοιξα το μπλογκ, είναι εσύ. Εσύ που διαβάζεις τόσα χρόνια, που συζητάμε, που μου δίνεις κουράγιο, καλές συμβουλές, όμορφα λόγια. 

Πως το σκέφτηκα; Εχει καταντήσει ο κόσμος αγενέστατος, φωνακλάς και ηλιθιος. Στα λόγια ( πλέον στο facebook όλοι γράφουνε με κεφαλαία κι θαυμαστικά , παρεξηγά τα πάντα, δεν βγάζεις άκρη γενικώς. Άσε που σου ζητάει τα ρέστα για...δεν ξέρω και εγώ για ποιο πράγμα. Ξαφνικά μας φταίνε όλα, ξαφνικά διεκδικούμε.

Και πες να ξέραμε πως να το κάναμε. Διάλογος δεν υπάρχει, απλά φωνάζουν, όλοι μαζί.

Μετά δεν έχουμε τρόπους. Τώρα θα μου πεις, πότε είχαμε;
Από τον Επιτάφιο, την φρουταρία που πήγα την επόμενη μέρα, μέχρι τη σειρά στο πάρκιγκ της παραλίας, κάνεις μα κανείς δεν τηράει σειρά. Ήταν πάντα έτσι; Έλεος πλέον.

Επίσης, ο κόσμος έχει θράσος. Ουτε να σεβαστεί τη δουλειά σου. Θα σε αντιγράψει, θα σε αμφισβητησει. 

Που φτάσαμε;
Ή ήμαστε πάντα έτσι και τώρα εγώ το παρατηρώ.

14 comments:

  1. ήμαστε πάντα έτσι -αλλά όχι εμείς πάντα οι άλλοι- και εσύ τώρα το παρατηρείς...Ω, τι κόσμος!
    Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Το ξερα κατά βάθος, ότι είμαι μια αθώα ψυχή στον κόσμο της :)
      Εγώ δεν είμαι έτσι - δεν θα νιώσω και ενοχές που μιλάω για του "άλλους". Αφού δεν τα κάνω και σέβομαι γενικώς. Άρα εμείς και οι άλλοι!

      Χρόνια πολλά Melisa!

      Delete
  2. πάντα έτσι ήμασταν νομίζω, απλά τώρα λόγω κρίσης βγαίνουν στην επιφάνεια οι ήδη υπάρχουσες συμπεριφορές με τον χειρότερο τρόπο. Καλό σου απόγευμα :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Και πού ζούσα όλα αυτά τα χρόνια Mahler μου; Εχω πάθει στομαχικά από την ένταση που κυκλοφορεί. Πίσω στη κοσμάρα μου. καλύτερα εκεί.
      Καλό σου βράδι!

      Delete
  3. Δεν μπορείς να φανταστείς τί αντιμετωπίζω κάθε μέρα στη δουλειά...Μπαίνουν με νεύρα τσιτωμένα και φεύγουν έχοντας γεμίσει την ατμόσφαιρα μ'έναν ενοχλητικό ηλεκτρισμό. Πάντα έτσι ήταν - τώρα πια τους βγαίνει αβίαστα και με μπόλικο θράσσος. Υπομονή νά'χουμε... ;)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Είναι ηλιθιοι. Βγάζουν τα νεύρα τους στον κόσμο που κάνει τη δουλειά του , αντί να τα βγάλουν στους πολιτικούς/υπευθυνους της καταστασης, με καμια σημαντική κίνηση.

      Το θράσος του θρασύδειλου.

      Delete
  4. σάννα τζιαι εν παντού έτσι. Και δαμέ μια απ τα ίδια ρε.

    Στην τράπεζα, πήγα στο μηχάνημα να καταθέσω ένα πενήντα ευρώ. Την στιγμή που το έβαλα στην υποδοχή εγλίστρισεν μου τζιαι έππεσε χαμέ. Έσσυψα να το πιάσω και έγυρε η τσάντα μου που το βάρος οπότε έκαμα τζιαι δεύτερη προσπάθεια για να τα καταφέρω. Όλα αυτά φαντάζεσαι σε κλάσματα δευτερολέπτου. Γυρίζει τζείνη που ήταν πίσω μου, καμιάν 45ρκά σασμένη τζιαι λαλεί μου δυνατά και επικριτικά: Πωω (πω) για τα σκουπίδια είσαι !

    ReplyDelete
    Replies
    1. Αφορμή να ανοίξουν το στόμα τους να πουν την μαλακία τους. Παραγνωριστήκαμε νομίζω.

      Delete
  5. Χριστός Ανέστη!

    Όχι,δεν ήμασταν πάντα έτσι. Τουλάχιστον στη Λευκωσία :Ρ :)ο κόσμος τηρούσε τη σειρά,υπήρχε σεβασμός και μικροβοήθεια από ευγένεια.
    Τώρα δυστυχώς έχουν πολλαπλαστιαστεί οι αγενέστατοι.

    Γιατί δεν θα ξαναπάς στο Νίσσιμπιτς; Κι εγώ δεν θυμάμαι την τελευταία φορά που πήγα.

    Εύχομαι ο Μάης να είναι υπέροχος!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Niss Beach: 1. Χαμός το καλοκαίρι, θα αποκτήσω κλειστοφοβία. 2. τα 4 ευρώ για 2 μπουκαλάκια νερό δεν τους τα συγχωρώ.

      Στη Λευκωσία ήμασταν ευγενικοί; Ισως ναι, περισσότερο από τώρα που δεν υπάρχει σχεδόν καμία πρόθεση για λίγο σεβασμό.

      Χρόνια πολλά!
      Καλό Μάη ( το λέω με φόβο - ποτέ δεν ξέρεις)

      Delete
  6. πάντα έτσι ήμασταν βρε :) στο θέμα της σειράς... θυμάμαι στο σχολείο (στη λευκωσία) στις μικρές τάξεις το διάλειμμα αν ήσουν τυχερός δεν σε ποδοπατούσαν στην καντίνα!!!!

    Χρόνια πολλά τουλιπάκι :))))

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μετά από 100 χρόνια, ακόμα ΔΕΝ μάθαμε; Στην πορεία οι μισοί σπούδασαν στη Χώρα της Ουράς, την Αγγλία.
      Δηλαδή εμείς που περιμένουμε σειρά είμαστε βλάκες ε;

      Χρόνια πολλά Mary μου!

      Delete
  7. Ξέρεις ότι έρχεται το τέλος του κόσμου, όταν δεις κυπραίους να περιμένουν στη σειρά. Σε ΜΙΑ σειρά. Σε μία ΕΥΘΕΙΑ σειρά.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Χα χα χα χαχα εχεις ενα δίκιο...!

      Delete