Thursday, August 11, 2016

Αύγουστος σε μια όχι και τόσο άδεια Λευκωσία

Αυτό το καλοκαίρι, μένω εντός. Πιο εντός δεν γίνεται.
Και έχει καιρό να απολαύσω τόσο πολύ, τη Λευκωσία που αδειάζει, που "μουδιάζει".
 Για τους εξής λόγους.

Άδειοι δρόμοι. Οδηγάς σαν βασιλιάς ( καλά, μερικοί σαν βλήματα - κάτι τους κάνει η ιδέα της "άπλας").


Σουβλάκι σε αυλάδες στην παλιά πόλη, με παρέα. Μπίρα παγωμένη, σαλάτα με φρέσκα λαχανικά, σουβλάκι, σιεφταλιές, ουρανός, αργοί ρυθμοί, όμορφες κουβέντες. Αγαπώ.

Καφενεδάκια και όχι 'bar restaurant". Φτηνό κρασί με παγάκια (δεν ειναι ώρα για wine tasting), ποικιλίες με χαλούμι και λούντζα. Χαλαρά.

Βιβλίο χαλαρά στον καναπέ. Σταματάει ο χρόνος. Δεν το πεθύμησες;

Μουσικές του κόσμου. Yasmin Levy, πόσες νύκτες μου έκανες παρέα

Gin 'n' Tonic στο σπίτι, με ανοικτά παντζούρια. Στο βάθος τα κτίρια της πόλης, με έναν μωβ ορίζοντα. Ηρεμία.

Μπαλκόνια, βεράντες, φίλοι. Κρασιά, αυτοσχέδια κοκτέιλ, μουσική στο βάθος.
Σεντόνια, δροσερά, να μυρίζουν μαλακτικό.

Νερό με δυόσμο και φέτες αγγούρι στο ψυγείο.
Λευκό και ροζέ κρασί.

Αυθόρμητες ολοήμερες αποδράσεις στη θάλασσα. Το καλό του να είσαι από νησί.

Νυκτερινές βουτιές. Και αν είναι με το αντικείμενο του πόθου, ακόμα καλύτερα!

Μαχαλεπί, μυρωδάτο. Μια φούξια οάση!

Βόλτες στην παλιά πόλη - κρυφοκοιτώντας μέσα από τα ορθάνοικτα παράθυρα.

Μαραθώνιος σειρών. Τη μέρα του 15αύγουστου είναι όλα κλειστά ετσι κι αλλιώς. Άρα αυτό ή παγωνιέρα με κρασί, πάρκο και καλή παρέα.

Κουβέντες με τις φίλες, εκεί που σπάει το κύμα. Χωρίς άγχος. Τι ωραία!

Μουσικές του κόσμου, στο αυτοκίνητο, στη διαπασών με ανοικτά παράθυρα και με έναν πορτοκαλί ήλιο να σε κοιτάει κατάματα.

Γνωρίμιες. Και επειδή είναι καλοκαίρι για ως δια μαγείας, είμαστε πιο χαλαροί με κατεβασμένες άμυνες, αυτές οι γνωριμίες είναι εύκολες, όμορφες και ουσιαστικές!

Μια ανεξήγητη χαλαρότητα. Αργοί ρυθμοί σε όλα, για όλους. Αγαπώ.


Θες να συμπληρώσεις; 

15 comments:

  1. Θερινά σινεμά με άρωμα γιασεμιού ή αγιοκλήματος, κάτω από έναν έναστρο ουρανό, με αεράκι να φυσάει - και μετά, νυχτερινή βόλτα στην άδεια πόλη, με αργά βήματα, χαζεύοντας με την άνεσή σου βιτρίνες, διαθέτοντας χρόνο να σκεφτείς ό,τι θες. :-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ναι ναι αυτό ακριβώς :)

      Delete
  2. Όι εκάλυψές μας!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Απόκλείεται, πρέπει να έχει κι άλλα! Πες :)

      Delete
  3. Και όλα αυτά γραμμενα με μια ποιητική και όμορφη γραφή!!! Καλά να περνάς.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Α Πατίνιε μου, σε ευχαριστώ :)
      Το καμίνι της Λευκωσίας μας βγάζει την ρομαντική πλευρά!
      Και συ!

      Delete
  4. πατττιχα με χαλλουμι. Επρεπε ναν πρωτο στην λιστα σου.

    Παμπος

    ReplyDelete
    Replies
    1. Φέτος ΔΕΝ εφαγα παττίχα με χαλλούμι. Μόνο πατττιχα σκέτη.

      Delete
  5. Τουλίπα εγώ θα προσθέσω στο σχόλιο του Πατινιου περί ποιητικής γραφής και όμορφων στιγμών όπως επίσης και στο δικό σου περί ευκολίας νέων γνωριμιών, την τρίτη διάσταση αυτού του πακέτου που έχει να κάνει, όπως πάντοτε αποδείκνυες γράφοντας, με τον εξωτερικευμένο τρόπο με τον οποίο μιλάς για ανθρώπους. Παρεπιπτόντως, σε ορολογία σεναρίων αυτό λέγεται Hook, external ways we talk about characters....Καλή συνέχεια σου εύχομαι και να περνάς όμορφα, καλό καλοκαίρι παρεπιπτόντως. Όμως κράτησε αυτό το Hook γιατί αυτού του είδους η γενίκευση, καταλαβαίνεις σε ένα σενάριο είναι περιγραφή και θεμιτή, εκτός όμως του χώρου της γραφής μπορεί να είναι κρίσιμη ως προς το φιλικό, το ανταγωνιστικό ή ακόμα και το ύπουλο του θέματος. Προς θεού μην το πάρεις προσωπικά. Συζητάμε φαινόμενα κόσμου σήμερα, κόσμος, που δεν αρκεί να το λες για να πει ο διπλανός σου έτσι είναι. Υπάρχουν διάφορα επίπεδα ταυτοποίησης και ειλικρίνειας όπως το να σε γνωρίζει κάποιος και να έχει την ευθύνη στην κρίση του να γνωρίζει, περπατάμε, δεν περπατάμε? Συγκλίνει η συμπεριφορά του άλλου με τις υποτιθέμενες προθέσεις του? Στο management να ξέρεις αναζητάμε σύγκλιση ανάμεσα σε mission, behaviors, και consequences, συνέπειες, όταν υπάρχει ή δεν υπάρχει απόκλιση. Η συμπεριφορά είναι το μέσο μεταφοράς στον προορισμό που ονομάζεται αποστολή. Γιατί στα λέω όλα αυτά θα μου πεις. Γιατί μέρα με τη μέρα καθώς σε διαβάζω σνυειδητοποιώ τόσο την αναπόσπαστη δική μου αλλά και όλων μας ανάγκη, της εύρεσης και ας το πούμε έτσι, αξιολόγησης συνομιλητών. Να περνάμε καλά πάνω απόλα. Ευτυχώς όμως ή δυστυχώς κάποτε αυτά τα πράγματα τα πράταμε με άλλο μυαλό. Σήμερα για να περπατήσουν οι σχέσεις όπως λες και οι γνωριμίες, τα πράγματα έχουν αγριέψει, ο άνθρωπος έχει γίνει καχύποπτος, γενικώς διστάζουμε να ανοιχτούμε και πχ να κοιμόμαστε με τις πόρτες ξεκλείδωτες όπως συνέβαινε στο παρελθόν και γενικά ομάδες ανθρώπων και γνωριμίες που δεν έχουν μία κάποια, με αφορμή κάτι, κάποια δραστηριότητα, μία σχολή χορού πχ, κοινή βάση, δεν περπατούν οφείλω να ομολογήσω. Ποιος δεν θέλει να έχει παρέα και να είναι ερωτευμένος; Περπατάνε όμως τα πράγματα; Τροφή για σκέψεις εν όψει 15Αύγουστου. Καλό σου βραδάκι!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μπορεί ένα σχόλιο να μοιάζει γενίκευση όμως κάποιες φορές στο μυαλό του, ο γραφών ( σε αυτή την περίπτωση εγώ), έχει κάτι συγκεκριμένο :)
      Μενέλαε μου καλά να περνάς! - Από Αθήνα είσαι;

      Delete
    2. Τουλίπα καλησπέρα! Χρόνια Πολλά, ό,τι επιθυμείς! Ας σταθούμε απλώς στη διαφορά αλλά και απόκλιση προθέσεων-συμπεριφοράς.... Ναι είμαι από Αθήνα.

      Delete
    3. Και θα προσθέσω εδώ μία πραγματικότητά μου από την 6η Δημοτικού. Παίρνει ένας στη μουσική στον έλεγχο 5. Πολύ κακός αυτός ο καθηγητής, όλοι 5 πήρανε............

      Delete
    4. Τουλίπα καλησπέρα! Μας βάζεις δύσκολα αλλά είπα να σε "διαβάσω" και να απαντήσω. Τι θα μπορούσε να έχει η Τουλίπα στο μυαλό της με αυτά που γράφει αλλά δεν γράφει; Η αλήθεια είναι πως το να καλοπερνά ο άνθρωπος, να είναι χαλαρός και να κινείται με αργούς ρυθμούς είναι σημαντικό. Είναι αντίδοτο στις αλλαγές που έρχονται θα έλεγα. Και όχι μόνο, είναι θέμα διαχείρισης κρίσεων και θα σου εξηγήσω αμέσως. Από το φθινόπωρο, βρε για σαλάμ που να το φανταστώ τόσο γλυκό το φθινόπωρο αυτό που λέει και ο Κότσιρας, για εμένα πχ προσωπικά έρχονται τόσες αλλαγές στο mindset, στους ρυθμούς μου αλλά και στον επαγγελματικό μου προσανατολισμό, που θεωρώ όαση αυτά που μας γράφεις σήμερα...! Ξέρεις ο άνθρωπος, άμα του πέσουν πολλά μαζί, αν δεν προετοιμαστεί αν δεν διαφοροποιηθεί, τον πιάνει κρίση, παραλύει και δεν το λέω μόνο εγώ αλλά και τα tough situations της εποχής μας που λένε και οι γκουρού του μάνατζμεντ. Πάρε για παράδειγμα την οικονομία της Ελλάδος και πόσοι άνθρωποι τρελαίνονται, αυτοκτονούν, ακριβώς επειδή δεν έχουν κάποιες άλλες εμπειρίες. Με την ακριβή αυτοαξιολόγηση έρχεται και η αυτογνωσία και μετά η αυτοπεποίθηση. Τέλος. Άσχετο τώρα αλλά σημαντικό!!! Για ποιο λόγο είναι σημαντικό; Έλεγε ένα βιβλίο confessions of an entrepreneur, Genius or Madness... Αποφάσισα η βιβλιοθήκη μου να άπτεται απόλυτα των γνώσεών μου, των ενδιαφερόντων μου αλλά και των κινήσεών μου στην προσπάθεια ΟΤΙ κάνω να είναι για ψυχαγωγία, για διάβασμα, για γνώση αλλά πάνω απόλα ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΜΟ. Βιβλία που προορίζονται λέμε πχ μαζί με την αποθήκη για ανακύκλωση!!!! Έχει πολύ μεγάλη σημασία στις μέρες μας ο νέος που διαβάζει πχ να χτίζει γύρω από αυτό που δημιουργεί και ονειρεύεται και όχι άλλα αντικείμενα. Θες να λειτουργήσω αντίστροφα με το ημερολόγιό σου και να μεταφερθώ στην εφηβική ηλικία? Τότε που νομίζαμε πως το επίπεδο, η επιτυχία και η γνώση και τα επιτεύγματα ήτανε η έρευνα? Δεν μπορούσε τότε κανένας να φανταστεί τέτοια αλλαγή ισορροπιών και προσανατολισμού, πίστευε κανείς πως για να ξεχωρίσει πρέπει να είναι όλα πυρηνική επιστήμη. Όμως. We all time travel as Hawking says... Ο άνθρωπος θα πρέπει να αφήσει κατά μέρους το ερμηνευτικό του πάθος και να καταλάβει πότε ο άλλος γνωρίζει και καταλαβαίνει και αξιολογεί και πότε όχι. Αυτό που λέμε μερικές φορές "ο καθένας λέει ότι θέλει" είναι κακέκτυπο τηλεοπτικών ακουσμάτων (μη χέσω) μιας και πλέον σήμερα και ο πιο απλός άνθρωπος κάνει κάποια στιγμή οικογένεια και ξέρει να σκέφτεται και να διαχειρίζεται πράγματα. Δεν είναι cabal η επικοινωνία. Ο άλλος νιώθει, γνωρίζει. Αν λοιπόν καταλάβουμε τα από πάνω και αποκτήσουμε ακόμα μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αυτοέλεγχο, θα δεις κι εσύ ότι ο άνθρωπος απελευθερώνεται, βγαίνει από το σπίτι του, γίνεται κοινωνικός, κυκλοφορεί σαν φυσιολογικός άνθρωπος. (SOS σωστή βιβλιοθήκη) Καλό σου βραδάκι!!!

      Delete
    5. Να ξέρεις σε διαβάζω Μενέλαε, ασχέτως να μερικές φορές δεν απαντάω σε αυτά που λες :)

      Delete
  6. Τουλιπούδι Τουλιπάκι είσαι ένα λουλουδάκι! Άκου τι θα σε πω καλό μου! Θα σου πω κάποια πράγματα off the record τα οποία συνειδητοποίησα μετά από πολλά χρόνια ως ιδεοληψίες αλλά και ως θέματα που μας ακουμπάνε όλους άμεσα ή λιγότερο έμμεσα. Λάδι όλοι δεν βγαίνουμε πάντως. Έτσι όπως έχει γίνει ο 21ος αιώνας, οι πιο θεμελιώδεις ανησυχίες μας και αγωνίες μας, θα έχεις σίγουρα αισθανθεί και αναρωτηθεί, γιατί να εξηγώ τι και πως? Κατά βάση όταν τα προβλήματα ξεκινάνε σε άλλα επίπεδα τα οποία για τον άλφα ή βήτα λόγο δεν επικαλούμαστε, ο άνθρωπος στρέφεται στο κηνύγι απόσπασης στοιχείων από ένα και μόνο πράγμα: Μία ζωή, Ένα επάγγελμα. Θα σου επαναφέρω το έργο Αν του Παπακαλιάτη για να χρησιμοποίησω μόνος μου μία έκφραση ορμώμενος από το Γιασεμί. Είσαι λίγο μαλάκας στο μυαλό.... Ο άνθρωπος σήμερα ακολουθεί το μύθο του λαγού και της χελώνας. Νομίζει ότι κάπου έχει φθάσει. Τα κόμπλεξ και τα φαντάσματα της αστικής τάξης που λέει και η Δοκησίσοφη, ο κονφορμίστας. Μόλις ο λαγός είδε ότι κάπου έφθασε και ότι στην ουσία είχε κερδίσει αντί να κόψει το νήμα είπε: Ας ξαπλώσω, έχουμε χρόνο. Τον πήρε ο ύπνος και τα αποτελέσματα...γνωστά, μετά δεν προλάβαινε τη χελώνα όσο και αν έτρεχε που είχε φθάσει στη γραμμή του νήμματος. Ένας νόμος στο διαδίκτυο αλλά και ιδεοληψία πολλών λέει: Δεν χρειάζεται να εξηγείς στον καθένα το τι κάνεις, είναι λάθος και έλλειψη εμπειρίας. Σαν να λέμε όταν ο Σρέντινγκερ κατασκεύασε την κυματοσυνάρτηση θα εξηγήσει στο συνάδελφό του δωρεάν το πως σκέφτηκε και το πως την έφτιαξε. Περιγράφουμε ιδέες ολοκληρωμένες, δεν περιγράφουμε τεχνικές, δεν λέμε πως έγιναν οι επιλογές, δεν λέμε γιατί Α,Β,Γ και όχι Δ,Ε,Ζ. Το ίδιο το βιβλίο του Τραχανά όταν το διάβαζα έλεγε, δεν είναι αυτή η πορεία της επιστημονικής ανακάλυψης αλλά παιδαγωγική ανακατασκευή της ιστορίας. Με άλλα λόγια νόμος στο ίντερνετ, φύλαγε τα ρούχα σου για να έχεις τα μισά και επίσης, κράτα μικρό καλάθι. Ο άλλος σχεδίασε το μέγαρο μουσικής, γιατί σπούδασε? Ιδεοληψία λοιπόν του ίντερνετ αλλά άμεση αγωνία μας, λέει: Σταμάτα να εξηγείς το τι κάνεις. Το να σου εξηγήσω εγώ πχ θα σήμαινε βάζω κάτω όλο μου το βιογραφικό, τις σπουδές μου και το δημιουργικό μου και δεν αρχίζω απλώς να μεταφέρω ιδέες (γιατί αν κάτι είναι ολοκληρωμένο είναι θεμιτό όπως και η Wikipedia) αλλά εξηγώ μυστικά, τεχνικές και κόλπα του πως γίνονται πως φτιάχνονται αλλά και τα κλειδιά του πως παρουσιάζω αυτά που παρουσιάζω. Δηλαδή στην περίπτωση του Σρέντινγκερ θα το πάρει άλλος το Νόμπελ. Περιγράφουμε ιδέες, δεν λέμε τι θα κάνουμε, δεν αποκαλύπτουμε τεχνικές και πάντα, μόνο όταν κάτι είναι ολοκληρωμένο από εμάς ή από το περιβάλλον. Εξού και το άρθρο μου Of The Labs Based On Writer's PlayBook. Δεν σου λέω είμαι εγώ, δεν σου λέω τι κάνω, το καταλαβαίνω από την αγορά και από τα πακέτα που ΓΕΝΙΚΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. Αν έχεις διαβάσει και το άρθρο μου το σχετικό με τις Σκέψεις στο έργο της Άλκης Ζέη, θα διαπίστωσες, σκληρές αλήθειες με ανώδυνο τρόπο. Η χειραγώγηση λοιπόν και ο κώδικας επικοινωνίας που σήμερα ο νέος πιπιλάει σαν καραμέλα, υπάρχουν μόνο όταν λες τι κάνεις. Μην το κάνεις και θα ευτυχήσεις! Όλα έτοιμα αγαπητή Τουλίπα. Τώρα θα περπατήσουν τα Νόμπελ Αστροφυσικής!!!

    ReplyDelete