Disconnect

 Χθες στη δουλειά μιλούσα με ένα νεαρό τύπο, γύρω στα 30, και του έλεγα οτι διάβασα πως πλέον πλούσιος είναι αυτός που έχει χρόνο και που μπορεί να κάνει disconnect. Του είπα οτι έχω φίλους που δεν ασχολούνται με τα social media. Κούνησε το κεφάλι του, και μου είπε πως δεν ξέρει κάποιο που δεν ειναι. Μου φάνηκε κάπως λυπημένος ή μάλλον συνειδητοποιημένος ότι έχουμε χάσει την μπάλα σαν είδος στη γη.

Σκέφτηκες ποτέ πως θα ήταν μια καθημερινότητα χωρίς να κρατάμε ένα κινητό μόνιμα; Να κάθεσαι για ένα καφέ και να μην είναι όλη η παρέα με το κινητό. Καλά... κάνατε τον κόπο και βγήκατε, γιατί δεν μιλάτε μεταξύ σας; Ή πόσες φορές προσπέρασες ένα αυτοκίνητο που πήγαινε κάπως παλαβά για να διαπιστώσεις πως ο οδηγός του ήταν με τα μούτρα στο κινητό; Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι τσεκάρει το facebook/insta του. Τουλάχιστον τρομακτικό. Ή, όπως και γω, κάθεσαι να δεις μια σειρά και είσαι στο κινητό. Δηλαδή απλά δεν είσαι πουθενά. 

Έχω πεθυμήσει να διαβάσω βιβλίο, χωρίς να το αφήσω στις 2 σελίδες για να αρπάξω το κινητό να δω reel. Να κάτσουμε μια παρέα και σε καποια φάση να μην πιάσουμε τα κινητά μας. Να μην νιώσω την επιθυμία να αρπάξω κινητό στα φανάρια. 

Στο νησί θέλω να αράξουμε στην παραλία με βιβλίο και να τελειώσω αυτό το Butter επιτέλους . Να πάμε σε εστιατόριο με το μαγιώ, να φάμε και να μην είναι τα κινητά στα τραπέζια. Να κάτσουμε στην πλατεία για μπίρες και τσιμπήματα και απλά να ζούμε τη στιγμή. Να κάνω στόρι αλλα να μην βλέπω τα like κάθε τρεις και λίγο. 

Σκέψου με λίγα λόγια, πόσο πολύ θα συνδεθούμε με την ζωή, όταν "αποσυνδεθούμε".