Sunday, October 21, 2012

Ψάχνοντας την ευτυχία



Εκείνος και εκείνη. Γύρω στα 30. Φρέσκο ζευγάρι. Αντί να βγαίνουν προτιμούν νύκτες στο σπίτι οι δυο με dvd, κρασί και σπιτικό φαγητό. Βόλτες το σαββατοκύριακο, εκδρομές, ταξίδια. Φίλοι λίγοι και καλοί. Κανά θέατρο, καμιά συναυλία.
Δεν είναι παντρεμένοι, δεν έχουν παιδιά, αν και είναι σε ηλικία που "αυτό θα έπρεπε να κάνουν", σύμφωνα με πολλούς. Επιλέγουν να ζήσουν τον ερωτά τους.Όσο πάει. 

Ένα γκει ζευγάρι. Αυτός μαγειρεύει μέρα νύκτα, φυτεύει μπαχαρικά στην αυλή του, χαίρεται να τα βλέπει να μεγαλώνουν και να του δίνουν καρπούς για τις συνταγές του. Οι γάτες τους, τα βιβλία τους, τα τραπεζώματα σε φίλους. Ο άλλος, δουλεύει σε πολυεθνική, παίρνει αρκετά λεφτά ώστε να μπορούν να κάνουν μια καλή ζωή. Οι γονείς τους, δεν έχουν ιδέα πως είναι ζευγάρι. Έχουν επιλέξει να δημιουργήσουν το δικό τους μικρόκοσμό στον οποίο δεν επιτρέπουν κανένα να τους διαταράξει την ευτυχία τους.

Μια γυναίκα, στα 35. Μόνη, με μια καλή καριέρα. Δεν ψάχνει. Ή μάλλον δεν ξέρει τι να ψάξει. Τις καλές μέρες, ξέρει πως ο πυρήνας των φίλων της είναι πολύ δυνατός. Τόσο που καταφέρνει να σιγάσει τα κουτσουμπολιά του κόσμου. Μια γυναίκα μόνη, που επί της ουσίας δεν είναι και τόσο μόνη, όσο τα στερεότυπα της κοινωνίας και οι δικοί της, την θέλουν να είναι. Τα βράδια βγαίνει, οι παρέες πολλές. Ίσως καμιά φορά να προκύπτει και μια μικροσχεσούλα των μερικών μηνών. Τις Κυριακές τις περνάει μόνη. Δεν είναι η αγαπημένη της μέρα η Κυριακή. Τον τελευταίο καιρό αγχώνεται που "ο καιρός περνάει". Ή μάλλον αγχώνεται επειδή την αγχώνουν.

Ένας μποέμ τύπος. Γυρίζει συνεχώς τον κόσμο. Λόγω δουλειάς. Τη μια βδομάδα είναι Λονδίνο, την άλλη Καϊρο. Λατρεύει να ανακαλύπτει κουλτούρες και να διαπιστώνει κάθε φορά πόσο πολύχρωμος είναι ο κόσμος. Δεν έχει σχέση. Δεν προλαβαίνει. Περιστασιακά φλέρτ, σεξ της μιας νύκτας ( ποτέ δεν μένει σπίτι τους μετά). Τα λεφτά του τα χαλάει στα ρούχα, στα ακριβά δώρα για τα ανηψάκια του. Αποφεύγει τα κυριακάτικα τραπέζια, στην ατάκα "πότε θα παντρευτείς" δεν έχει πια απάντηση να δώσει. 

Ένα στρεητ ζευγάρι. Κοντά στα 40. Χωρίς παιδιά. Τους αρέσει να περπατάνε στην παλιά πόλη. Να ψωνίζουν στις υπαίθριες αγορές. Να προγραμματίζουν το επόμενο τους ταξίδι. Αυτός λατρεύει να της μαγειρεύει. Αυτή λατρεύει να ξαπλώνει πάνω του και να βλέπουν σειρές στην τιβι. Τα βράδια, συναντάνε φίλους σε μπαράκια. Έχουν λίγους και καλούς φίλους. Έχουν ο ένας τον άλλο.



Τι κοινό έχουν όλοι αυτοί; Δεν ανήκουν στο γνωστό καλούπι "γάμος-παιδιά-σκυλιά-γατιά" που μας έμαθαν πως αυτό πρέπει να κάνουμε όταν μεγαλώσουμε. 
Ψάχνουν λοιπόν την ευτυχία τους, με το δικό τους, διαφορετικό τρόπο.

Υ.Γ Φίλοι μου, αν θέλετε γράψετε μου σε 2-3 αράδες τι σημαίνει για σας ευτυχία. Στείλετε μου το στο espresso317@hotmail.com. Και εγώ θα τα δημοσιεύσω με το ονομά σας στο επόμενο post!

30 comments:

  1. Πολυ καλο post!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ πολύ!

      Delete
  2. Πολύ ομορφο ποστ, συμμεριζομαι οσα λες. :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Τώρα που το σκέφτομαι , θα ήταν καλή ιδέα να μου γράψετε τι είναι ευτυχία για σας , να τα μαζέψω και να τα βάλω σε ένα post!

      Delete
    2. οοοο thats a nice idea!

      Delete
  3. Έχει κάτι πιο σχετικό από την ευτυχία? :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Μερικές φορές, όταν δεν ζούμε σύμφωνα με κάποια "πρότυπα" και "συνηθισμένες συνταγές" δυσκολευόμαστε να ορίσουμε την ευτυχία.

      Delete
  4. Poly omorfo post....

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ πολύ!

      Delete
  5. "Μια γυναίκα μόνη, που επί της ουσίας δεν είναι και τόσο μόνη, όσο τα στερεότυπα της κοινωνίας και οι δικοί της, την θέλουν να είναι." πόσο δίκαιο έχεις.. η μοναξιά είναι εντελώς υποκειμενικό πράγμα. μπορεί να είσαι σε μια σχέση που να πληροί τις προϋποθέσεις και να νιώθεις τόσο μόνος. και οι πιο "αντισυμβατικές σχέσεις" μπορεί να είναι και οι πιο πετυχημένες στο τέλος.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Με εκνευριζουν τα στερεοτυπα. Μας κανουν ζημια και μας προκαλουν δυστυχια. ειδικα αν κολωνουμε να τα σπασουμε.

      Delete
  6. τι να πω.. me gusta...

    ReplyDelete
  7. ωραίο και αληθινό! :-)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σε ευχαριστώ πολύ προβατάκο μου :)

      Delete
  8. Ωραία όσα γράφεις, η ευτυχία είναι διαφορετική για τον καθένα μας και σίγουρα δεν υπάρχουν συνταγές για αυτήν. Δεν είναι επίσης μια μόνιμη κατάσταση, αλλάζουμε εμείς, αλλάζουν οι ζωές μας, τα θέλω και οι προτεραιότητες μας. Και σε κάποιο βαθμό πρέπει να είμαστε συνειδητοποιημένοι και να ζούμε με όσα έχουμε, και όχι με όσα θέλουμε να έχουμε.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Συμφωνώ με όλα.
      Το δυσκολότερο φυσικά είναι να τα εφαρμόσουμε
      και όταν προκύπτουν "αλλαγές" στα σχέδια να μην πανικοβαλλόμαστε.

      Delete
    2. auto na mhn panikobalomaste mou arese poly. X

      ilias.gl

      Delete
  9. Είναι αυτά τα πρέπει και τα μη που την αλλοιώνουν μέσα μας-γύρω μας. Πόσο εύκολο(ή δύσκολο)είναι να τα αποβάλουμε από την καθημερινότητά μας;
    Καλησπέρα. :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Είναι δύσκολο.
      Δυσκολότερο όταν έχεις γεννηθεί και μεγαλώσει με αυτά.
      Καλημέρα!

      Delete
  10. καλησπέρα,
    ήθελα να σου πω ότι θα μπορούσες ίσως να γράψεις (εάν δεν το κάνεις ήδη) διηγήματα, με συνεκτικό ιστό την ευτυχία, ή την ετερότητα ή τα στερεότυπα.. Η κάθε παράγραφος πάνω είναι πυρήνας για ένα short story, κι όλο μαζί θα έμπαινε άνετα στο οπισθόφυλλο. Νομίζω έχεις ταλέντο
    Μία φανατική βιβλιόφιολος

    ReplyDelete
    Replies
    1. :)) τι να πω, ειμαι κολακευμένη! Καλή ιδέα οι μικρές ιστορίες!

      Delete
  11. Στερεοτυπα εν τα καλουπια τζαι τα ορια που βαλλουμε στον εαυτο μας τζαι στους αλλους!
    Το να ξεφυγεις που το συνηθισμενο τζαι το κοινοτυπο προσφερει σου μια ελευθερια τζαι την ίδια στιγμή μια ανασφαλεια που το μόνο που σου μεινισκει ειναι να ακολουθησεις εσενα τζαι το ενστικτο σου!

    ReplyDelete
    Replies
    1. ΚΑι μετά ζήτω η ελευθερία :)

      Delete
  12. Ωραίο κείμενο. Η μόνη μου διαφωνία είναι στο γεγονός ότι μέσα από το κείμενό σου μου δίνεται η εντύπωση ότι η ευτυχία "παντρεμένοι με παιδιά" απορρίπτεται λόγω του ότι είναι στερεότυπο. Θα έλεγα ότι το κείμενο θα ήταν πιο ολοκληρωμένο αν περιείχε και ένα ζευγάρι παντρεμένο με παιδιά και ευτυχισμένο - επειδή εκεί ήθελε να είναι και όχι λόγω καταπίεσης της κοινωνίας - και το συμπέρασμα να ήταν ότι ο καθένας είναι ευτυχισμένος με το δικό του τρόπο. Απλά το να "απορρίπτεται" η ευτυχία στο μοντέλο "οικογένεια-παιδιά κλπ" λόγω του ότι είναι στερεότυπο μου φαίνεται το ίδιο μηδενιστικό με το να "απορρίπτεται" η ευτυχία όλων αυτών των ατόμων που περιγράφεις λόγω του ότι δεν ανήκουν στο "καλούπι" αυτό. Φιλικά, D.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δεν το απορρίπτω, απλά γράφω για άλλα είδη ευτυχίας.
      Το έχω πει εξάλλου και στο τέλος.

      Delete
  13. ωραίο ποστ αλλά γιατί βρε τουλιπάκι θεωρείς τα άλλα στερεότυπα κι αυτά όχι; ...αυτά μου μοιάζουν πολύ στερεότυπα πια στη σημερινή κυπριακή κοινωνία... ...στην ίδια πόλη δε ζούμε;

    ReplyDelete
    Replies
    1. Θέλω να μου δείξεις ένα γκει ζευγάρι που είναι αποδεκτό από την κοινωνία και όχι μονο τους φιλους τους.
      και ένα ζευγάρι στα 40 που δεν λέει ο κόσμος "αχ τους καημένους, γιατί δεν μπορούν να κάνουν παιδιά;".

      Delete